Skip directly to content

OSJOSMA

Een weeshuis in Haïti
Orphelinat Saint-Joseph Ouvrier de Saint-Michel de l’Attalaye


Haïti is het armste land van heel het Amerikaanse continent. De meeste mensen eten maar één keer per dag. Zelden staat er vlees op het menu. Heel wat kinderen kunnen niet naar school gaan omdat hun ouders daar niet voor kunnen betalen. Onderwijs is immers niet gratis zoals bij ons. Dat is ook zo voor de gezondheidszorg. Vandaar dat heel wat mensen, ook kinderen, jong sterven aan eenvoudig te genezen ziektes. Het ligt voor de hand dat heel wat kinderen al snel geen mama en papa meer hebben en voor zichzelf moeten zorgen vanop heel jonge leeftijd.

Voor die kinderen willen we het opnemen en ze een toekomst bezorgen.

Hoe is het project ontstaan ?

In 1993 adopteerden Frans en Rien uit Opglabbeek twee kleine kinderen uit Haïti. Dat maakte dat ze toen 5 kinderen hadden mét Bert, Anne en Pieter, hun biologische kinderen. Koen werd dat jaar 5 en Sofie 2. Ze hebben in Haïti dezelfde mama en papa. Die leven nog. Koen en Sofie zijn dus afstandskinderen. Hun mama en papa hoopten dat ze bij hun adoptiefamilie méér kansen konden krijgen.
In 2001 ging Frans met Koen op rootsreis. Ook Bert ging mee. Ze slaagden erin om de mama en papa van Koen en Sofie te vinden.
Bij die gelegenheid ontmoetten ze ook Olès Etienne die Frans om steun vroeg voor de arme bevolking. Frans koos ervoor om ‘iets’ te doen voor de vele weeskinderen die vaak op straat belanden. Van het één kwam het ander en uiteindelijk werd gestart met de bouw van een weeshuis.
Om de centen daarvoor bijeen te krijgen, mocht Frans heel veel steun ervaren van diverse zijden. Heel wat scholen organiseerden één of meer keren een actie tijdens de advent of de vasten, eerste communicanten spaarden op hun feest, vormelingen gingen sterzingen, tientallen verenigingen en verscheidene parochies organiseerden activiteiten voor het goede doel… Ook bij Music For Life organiseren verscheidene particulieren en bedrijven een activiteit voor OSJOSMA…

Hoe staat het vandaag met het weeshuis ?

Op 10 september 2006 hebben de eerste kinderen hun intrek genomen.
Momenteel (augustus 2017) wonen er 33 kinderen in de leeftijd van 4 tot 20 jaar. Het gaat om 16 meisjes en 17 jongens.

In  het eerste gebouw Sen Jozef zijn twee slaapzalen voorzien, één voor meisjes en één voor jongens. Daar logeren de kinderen. In principe blijven ze er tot veertien jaar.

Het hoofdgebouw is een gesloten geheel met een voordeur en een achterdeur. Op de benedenverdieping is er een eetzaaltje, een salon, een bureau voor de directeur, een multifunctionele kamer (EHBO en apotheek,  naaimachine,…) Boven is er een ook een kamer voor de opvoeder. Bij de meisjes slaapt Misou, die de jongste kinderen extra verzorgt en ook inspringt als er iemand ziek wordt ’s nachts.

In het gebouw is ook de hoofdkeuken. De kinderen eten er allemaal samen, ook met de jongeren van Sen Franswa.
Sen Franswa is het tweede en grootste gebouw dat  behalve een appartementje voor de directeur vijftien kamers telt. Tien kamers worden ingenomen door jongeren vanaf 15 jaar. Ze slapen per twee, de meisjes in de rechtse vleugel boven, de jongens gelijkvloers. De kamers onder het appartement van de directeur zijn multifunctioneel. Er is een ziekenkamer, één kamer is voorbehouden voor de naaimachines en voorts kunnen er gasten logeren, bijvoorbeeld de medereizigers van papi Frans die twee maal per jaar op bezoek komt.

Op het dak liggen zonnepanelen die alle gebouwen van elektriciteit voorzien. Het gebouw heeft ook een keuken en eigen sanitair. De gangen zijn extra breed zodat ze plaats bieden aan lange tafels bij feestelijke gelegenheden (verjaardagen, communiefeesten, …)

Wat is de toekomst van het weeshuis ?

Op dit ogenblik (augustus 2017) bouwen we aan een derde gebouw Sent-An. De overheid wil immers dat de meerderjarigen niet op één adres wonen met de minderjarigen. Sent An zal tien kamers bieden waarvan er negen aan maximaal 18 jongeren onderdak kunnen bieden.

Op die manier werkt het weeshuis met drie groepen. De kleinsten (maximaal 20) wonen in Sen Jozef, de jongeren (ook maximaal 20) wonen in Sen Franswa en de meerderjarigen krijgen een onder komen in Sent An tot ze hun studies voltooid hebben of als ze eerder een eigen gezin willen stichten.

Het weeshuis wil op termijn op eigen benen staan. Daarom is er al geïnvesteerd in landbouwareaal. De overheid geeft immers geen cent steun. Alles moet komen van donateurs (België) of van eigen opbrengsten.

Om die reden zijn er nog grotere investeringen nodig:

-          meer grond voor eigen gebruik (groenten, granen, fruit)
-          uitbreiding van onze kleine boerderij met kippen, geitjes, varkentjes
-          andere activiteiten om extra geld in het laatje te krijgen om de onafhankelijkheid te bewerkstelligen.

Alles wordt in goede banen geleid door Olès, die directeur is van een team van 16 medewerkers.

Het maandelijkse budget is 4.000 euro. Daar komt één keer per jaar het schoolgeld bij van ongeveer 3.500 euro en het jaarloon van de directeur die in 2017 1.900 USD op jaarbasis ontvangt.

Wat zijn de concrete plannen nu ?

Voor onze projecten wordt er heel wat geld ingezameld. Wij gebruiken die centen omzichtig en doordacht.

-          de nieuwbouw Sent An afwerken
-          versnellen van de verzelfstandigingsplannen voor OSJOSMA (aankoop bijkomende grond)
-          een nieuwe taptap (pick-up)