Skip directly to content

Rapport maart 2016

Reis van 5 tot 20 maart 2016
 
 
Aan de reis van maart 2016 namen veertien reizigers deel. Naast de familie Bollen (vader Jaak leerde zijn vrouw Sisi kennen toen hij van 1978-1986 ontwikkelingshelper was in Haïti) die met zijn tienen meegingen, reisden Henri en Nicole mee en ook Luigi, de man die al vele jaren de zeereis met de kinderen financieel mogelijk maakt.
Volgens planning zouden we iets meer dan een week in het weeshuis verblijven, die periode afsluiten met de uitstap naar zee om dan een toeristische uitstap naar Jacmel en Port-au-Prince te maken om de medereizigers alle aspecten van Haïti te laten zien.
 
Verslag van het verblijf
Voor de eerste keer van al mijn reizen ooit kwamen we de dag van vertrek aan in Haïti. Het uurverschil maakte wel dat we om twee uur in de ochtend Belgische tijd aankwamen, maar het comfortabele was dat we de volgende ochtend rustig konden ontwaken zonder gestresseerd rekening te moeten houden met een laatste vlucht.
Na het ontbijt vertrokken we naar het weeshuis. Het vertrek was niet zonder oponthoud, want onze chauffeurs Olès en Durand moesten eerst nog een vervoersprobleem oplossen. Durand had namelijk voor een tweede taptap gezorgd (we hadden immers veel valiezen en we waren met te veel om met één taptap te reizen) en dat was blijkbaar niet goed afgesproken met de eigenaar, want die zat met de sleutel op zak in een kerkdienst. Die duren in Haïti nu eenmaal langer dan we wel denken…
We waren gelukkig nog vóór het vallen van de avond in het weeshuis waar de kinderen klaar stonden met een welkomstlied.
 
De volgende ochtend kregen de medereizigers een rondleiding nadat we eerst de kinderen vergezeld hadden naar school. We maakten samen het hijsen van de vlag mee in de meisjesschool, meteen de start van de eerste schooldag. De kinderen zaten bijna allemaal in de examens en dat konden we de volgende dagen vaststellen omdat er nogal wat later naar school vertrokken precies voor het examen van de dag en in de namiddag zochten sommigen een stil hoekje op om te studeren.
 
Met de medereizigers maakten we het leven van alle dag mee: eten, spelen met de kinderen, een wandeling tijdens één van de namiddagen, een voetbalwedstrijdje, een spel samen, keuvelen, iemand op de schoot, een lekkere rum samen, het avondgebed en enkele tochtjes naar de markt.
De reizigers verkenden het terrein en de gebouwen en samen gingen we enkele keren naar het dorp om de scholen te bezoeken, de markt, het kerkhof, een voodootempel, het fabriekje waar water behandeld wordt en zo meer. Natuurlijk ging er ook heel wat tijd naar de familiebezoeken van de familie Bollen. Moeder Sisi is van het dorp afkomstig en ze heeft er heel wat familieleden, ook schoonzussen en een broer. Voor de kinderen en schoonkinderen waren het leuke en emotionele momenten om die tantes en ooms voor de eerste keer te zien of terug te zien. Durand, ook een broer van Sisi bleef nog enkele dagen voor die bezoeken. De uitstap naar de familieleden die in het geboortegehucht van Sisi wonen, was wel erg avontuurlijk. Bij de één werden we getrakteerd op suikerriet en bij de andere op kokos. Op weg terug hielden we nog even halt bij één van de vele stokerijen op het platteland om van de lokale witte rum te proeven.
 
De familie Bollen reisde twee dagen eerder naar Cap Haïtien waar ze dan meer tijd hadden om de familie ginds te bezoeken, maar ook voor de vele vrienden en oude kennissen van Jaak die er jaren gewoond en gewerkt heeft als ontwikkelingshelper en er Sisi heeft leren kennen.
Met de kinderen reisden we op zaterdag naar zee waar ze weer de tijd van hun leven meemaakten. Hoewel ze de uitstap al vele malen meegemaakt hebben, is het steeds weer een heerlijke belevenis voor ze allemaal.
De communicanten mochten traditiegetrouw aan zee blijven slapen. Omdat de planning voorzag dat de Belgische reizigers twee dagen zouden blijven, werd het programma zo aangepast dat op zondag de citadel en het paleis van Milot bezocht werden waarna de kinderen met opvoeder Junior naar huis konden. Op maandag hadden ze immers examen en daar was niet onderuit te kunnen.
De groep van twaalf (Nicole en Henri waren al met de grote groep kinderen teruggereisd op zaterdag) maakt een omweg via Limbé om het mooie museum te bezoeken en even een blik te werpen op het ziekenhuisje waar de oudste kinderen van Jaak en Sisi geboren zijn. Na een laatste nacht in het weeshuis werd op dinsdag de binnenvlucht genomen naar Jacmel om er de mooie stranden te bezoeken en in de waterval Bassin Bleu te gaan zwemmen. De laatste twee nachten verbleven we in Port-au-Prince waar Nicole en Henri ons met drie van de kinderen vervoegden. Anderson, Ivette en Ronald konden zo ook van het frisse zwembad genieten en ons uitwuiven.
 
Stand van zaken – OSJOSMA
 
De belangrijkste punten van aandacht:
- Opvolging van de onlangs gerealiseerde werken: het hekwerk van de eerste verdieping van Sen Franswa, de afwerking van elektriciteit en watertoevoer, de nieuwe stallen geplaatst met steun van Beni Monsecour die in januari in het weeshuis vertoefde, de paadjes tussen de twee gebouwen, een bezoek aan de nieuw gehuurde landbouwgrond. Jaak en zijn zoon Dirk voerden enkele verstevigingswerken uit aan de elektrische bekabeling.
- Met Olès had ik het vooral over het probleem van de achttienjarigen. De overheid bij monde van IBESR wijzigt constant haar strategie. Nu staan ze er echter op dat de plus achttienjarigen verwijderd worden van het terrein. Eén van onze medewerkers Yanskian die ook werkt voor IBESR wist ons te vertellen dat vele weeshuizen in het land het been stijf houden. Olès en ik besloten om te zoeken naar een duurzame oplossing die onze wens om de kinderen (jongeren) een kans te geven om hun studies af te maken combineert met de eis om geen meerderjarigen in hetzelfde gebouw te huisvesten met minderjarigen. We hebben ons oog laten vallen op een terrein in de buurt. Olès gaat onderhandelen over de prijs ervan en ik zorg intussen voor een ontwerp dat met de hulp van een nicht van me in een degelijk plan wordt omgezet. We proberen zo snel als mogelijk bestekken vast te krijgen om op zoek te gaan naar sponsors en (Belgische) subsidies. Zo kunnen we IBESR ongetwijfeld overtuigen van onze goede wil.
- Nicole en Henri hebben een mooie som geld geschonken dat op een bankrekening in het dorp werd geplaatst. De bedoeling ervan is dat alle kinderen die het weeshuis verlaten een startkapitaaltje meekrijgen.
Gezien vier bestuursleden van de VZW aanwezig waren, werd van hen samen met Olès een foto gemaakt.
 
Plannen – OSJOSMA Orphelinat
 
- Dank zij toegezegde steun zullen we dit jaar kunnen overgaan tot de verdere inrichting van de keukens van Sen Jozef en Sen Franswa.
- Rotary Club Genk Noord wilt steunen om de watervoorziening die altijd een probleem vormt verder te versterken met een groot regenbassin en daarbij een installatie om zelf water te behandelen met omgekeerde osmose. Aan die plannen werd aandacht besteed door verder af te stemmen met de lokale Rotary Club voor hun noodzakelijke inbreng. Ook in de keuken en de apotheek wordt geïnvesteerd.
- Besloten werd ook dat Olès enkele jongere kinderen extra mag opvangen zonder al meteen alle tien beschikbare plaatsen op te vullen.
- Via een in de parochie aanwezige Amerikaanse missionaris kunnen we contact leggen met een vriendengroep van hem die bereid is om een basketveld te sponsoren.
 
Plannen – thuisfront – VZW OSJOSMA
 
Uiteraard is er nu een nieuwe uitdaging omdat we met een derde gebouw, dat als werknaam voorlopig Sainte-Anne (Sent An) meekreeg, weer nieuw hooi op onze vork hebben genomen. Maar als we eerlijk willen zijn en de kinderen die we vandaag opvangen alle kansen willen geven, moeten we voor deze uitdaging gaan.
 
Houd zeker 15 mei vrij. Op Pinksterzondag houden we immers de tiende editie van onze restaurantdag in Opglabbeek (parochiezaal Loweta). Daarvoor later een uitnodiging.
 
Van 6 tot 28 juli 2016 reis ik voor de tweeëntwintigste keer naar ginds. We zijn dan met zijn elven.
 
Kenbe fèm.
Houd je goed.